Brieven uit Ghana - 18 maart 2000

Wie zijn wij
Plaatsing
Brieven
Foto's

Brief van Mariska

Asankrangwa, 18 maart 2000

Hallo,

Hier weer een berichtje uit Ghana. Deze keer niet zo heet, maar wel heel vochtig, zodat het water heel slecht verdampt. Vandaag is tevens de stroom de hele dag aangebleven, dus dat is wel ok. De afgelopen 2 weken zetten ze van 8-5 de stroom uit omdat ze (geloof ik) bomen aan het kappen zijn nabij de electriciteitsdraden. Misschien zijn ze nu wel klaar!

Gisteren heb ik 3 uur lopen wassen. Ik ben er geloof ik nog niet zo goed in, want niet alle vlekken zijn eruit en m'n handen liggen een beetje open. Misschien moeten we spoedig iemand inhuren, want wassen is maar niets en daarna ook nog eens alles strijken... Ja, ja, het valt niet mee.
Gisteren is het vakantie geworden. De afgelopen week waren onverwacht toch examens, dus we hebben geen lessen gegeven. uiteindelijk hebben we dus maar 3 weken (waarvan ook een aantal dagen uitvielen) er effectief 12 dagen lesgegeven. Het lijkt echter al heel lang en het voelt al echt of we aan vakantie toe zijn. Gek he? Het lesgeven is wel leuk, maar ik heb nog steeds niet de ideale combinatie gevonden tussen zelf praten, dingen doen etc. Elke klas heb ik 9 uur per week, dus er is aardig wat te doen in die 9 uur. Ik wil ze nog meer dingen zelf laten doen en minder aantekeningen laten maken, maar ze lezen het boek meestal niet en hun aantekeningen wel.

Ik heb al goed contact met 2 van de 3 klassen. Echter met de examenklas loopt het nog een beetje stroef. Ik weet nog steeds niet hoe ik dat kan oplossen. Ik zal nog eens wat advies inwinnen. Het is ook nog eens een heel klein klasje (7) dus je zou juist zeggen dat het leuk zou moeten zijn. Nou, ik kan het nu laten bezinken en ik geloof dat ik me maar niet zo druk erover moet maken.

De examens zijn nu allemaal nagekeken en Erik is nog met z'n laatste klas bezig. Dan is hij ook klaar en kunnen we de cijfers gaan opschrijven. Tevens gaan we dan even een wandeling maken en de muis, die ik nu in een hok in mijn lab heb, bevrijden. De muis hebben we in ons huis gevangen. Ik ben wel blij dat we 'm uiteindelijk konden vangen met een val, want hij knaagde overal aan.

Onze kat is nu echt een huiskat geworden. Hij slaapt nu naast me op de bank. We geven 'm verder geen eten, behalve als we wat over hebben. We willen 'm namelijk niet lui maken, want hij is verder z'n hele leven gewend om zelf eten te zoeken. Ze ziet er trouwens al een stuk beter uit als toen ze hier eerst kwam, dus het gaat goed. Ze is heel lief en gaat vaak ook op schoot liggen.

Alle leerlingen zijn nu weggegaan van de school. Het is er dus best stil nu. Er zijn dus ook geen studenten meer om ons water te brengen. Gisteren hebben we heel erg lopen slepen met water, maar nu zijn alle tonnen vol en hopelijk kan het drinkwater nu minstens een week mee. Vlakbij ons huis is een andere waterbron met minder schoon water, dus daar halen we water vandaan om te wassen enzo. Het schonere water uit een put is echter een stuk verder weg, je moet nog een stuk een bospad in om er te komen, dus dat kunnen we niet dagelijks doen. Vandaar dat we nu grote tonnen hebben gekocht om water in te doen.

We hopen hier spoedig ook internet te hebben. In principe is het gewoon mogelijk. De lijnen zijn wel heel slecht, maar als je op de computer een emailprogramma hebt hoef je natuurlijk maar een keer in te bellen om post te lezen en te versturen. Emma, het andere VSO-meisje, vertelde dat ze misschien kans had een computer met internet te ontvangen via een of andere stichting.

Deze vakantie willen we gaan besteden aan het opknappen van het huisje, het leren van de taal, het opruimen van het lab en het plannen van lessen. Tevens gaan we over 2 weken 1 of 2 weken reizen naar Sefwi Wiaswo (waar 2 andere vrijwilligers zijn), Kumasi en een strand dichtbij Accra.
Vooralsnog ben ik bang dat we ons gaan vervelen, maar ja, dat is m'n eigen schuld, want het liefst zou ik allerlei verplichtingen hebben, maar hier leeft men van dag tot dag.

Een aantal van onze vrienden/leraren gaan echter weg met de vakantie, maar er blijven er ook best veel mensen hier, want die doen allemaal mee met de volkstelling en ze moeten dus alle mensen in Asankrangwa gaan interviewen. Dat is een hele organisatie hoor. In heel Ghana zijn nu 2 weken lang leraren op training geweest hoe de telling uit te voeren. Er is nergens een geboorteregistratie (of een niet complete), dus de telling is best belangrijk. Tevens is er dan een overzicht hoe het gesteld is met het onderwijs, kinderaantal etc.

Heel veel meisjes gaan nog niet naar school. Officieel is er wel leerplicht, maar als er nergens is geregistreerd wie er allemaal in de stad wonen kan er niet op worden toegezien. Het onderwijs in Ghana staat trouwens goed bekend in omliggende landen.
Corrie, een vrouw (Nederlandse) en getrouwd met een Ghanees (die samen 23 jaar in Nederland hebben gewoond) is heel aardig. We zijn er pas geleden op bezoek geweest en ze heeft ons een kookboek te leen gegeven. Ze weet natuurlijk veel over de cultuur en ze woont ook samen met de familie van haar man, dus het is allemaal wel knus.

Samen verdienen we aardig wat geld. Het zal echter nog wel een paar maanden duren voordat we geld krijgen voor het onderwijs, want dit landelijke bureau is niet zo snel. VSO zal echter ons salaris voorschieten. Om hier te leven hebben we zat aan ons geld. Het eten kost zo'n 5000 cedis per dag, dus per maand 150.000 cedis (fl 75,-) Het licht is 35.000 per maand (fl 17,50). Verder hebben we dan onze uitgaven aan kleding en andere dingen in het huis, maar we verdienen 1.400.00 per maand (fl 700,-). We houden dan 1.200.000 cedis (fl 600,-) over. Voor reizen en bellen wordt natuurlijk ook wel geld uitgegeven, maar als ik het zo uitreken hebben we dus heel wat geld over. We verdienen ook wel heel wat meer dan een lokale leraar (260.000 cedis, zo'n 130 gulden) en werklui verdienen 100.000 cedis (fl 50,-) per maand.

Het is nu zondagavond. Net was Ben, een andere leraar op bezoek. Was gezellig en we hebben gezellig gekletst. Vanmiddag zijn we ook weer even bij Corry langsgegaan. Dat is ook wel gezellig. Ze is 53 en voelt zich al een beetje moeder over ons (haar kinderen in Nederland zijn ook zo oud). Ze heeft overigens ook een dochtertje van 9, dus ze was 44 toen ze die kreeg!
Vanochtend zijn we ook naar de kerk gegaan. We proberen elke week te gaan om zo een beetje meer mensen te leren kennen. Vandaag ontmoette ik de vrouw van de Chief (de baas van het dorp). Da's leuk voor de volgende keer, want dan kan ik haar ook aanspreken. Erik is nog steeds aan het corrigeren, maar het schiet al wel op.

Gisteravond hebben we monopolie gespeeld bij Charles, de gymleraar. Was wel gezellig, maar we werden wel dik ingemaakt. Ik ga deze brief 20 maart op de post doen. De post wordt als het goed is elke dag gebracht. Het gaat met de bus mee uit Takoradi. Ik weet niet of het diezelfde dag eerst uit Accra is gekomen. Op het postkantoor kan de post dan worden opgehaald. Ja, interessantheden alom.
De poes is nu heel vervelend en zit de hele tijd of op het papier of geeft mijn hand kopjes, dus het schrijft een beetje lastig. Tevens hebben de kippen die altijd in de schuur slapen hun eerste ei gelegd. Was lekker. Deze vakantie gaan we ook wat dingen in de tuin planten, dus we hebben straks allerlei lekker dingen te eten. Ananassen bijvoorbeeld, of bananen. Mjam.

De stroom is alweer 2 dagen aan. Wat een luxe. Helaas zal tijdens het regenseizoen, wat nu toch elk moment kan beginnen het licht heel vaak uitvallen. Nou ja, het went. Maar het is wel erg donker!

Veel groetjes,

Mariska.