Brieven uit Ghana - 26 December 2001

Wie zijn wij
Plaatsing
Brieven
Foto's

Laatste rondzendbrief uit Ghana

Accra, 26 december 2001

Het is volbracht... Afgelopen zondag zijn we voorgoed vertrokken uit Asankrangwa. Een beetje weemoedig, maar toch ook erg trots en tevreden over wat we bereikt hebben. Dit wordt dus onze laatste rondzendbrief.

Ons laatste trimester had nog de nodige gebeurtenissen in petto. Aan het begin van het semester is dan eindelijk onze Science- en Agric-excursie doorgegaan. We hebben de leerlingen maar liefst vijf dagen lang op sleeptouw genomen, en alledrie de grote steden in Ghana aangedaan (Takoradi, Accra en Kumasi). Verschillende grote industrieen bezocht, maar ook de dierentuin in Accra en... Een internetcafe! De leerlingen waren erg onder de indruk. Natuurlijk hebben we ze ook onze eigen website laten zien, en iedereen vond het geweldig om op een willekeurige computer in Accra foto's van hun eigen "bush-school" te kunnen zien.

Verder waren het grootste deel van de tijd geen extra lessen, vanwege een maatregel van de overheid die het verbood extra geld aan leerlingen te vragen. Dat gaf ons weer wat meer tijd om aan computer onderwijs te besteden; Samen hebben we alle leerlingen les gegeven, en verder de leraren de basisbeginselen van Word geprobeerd bij te brengen, en het financiele personeel Excel. Met wisselend succes overigens; sommige mensen hebben veel meer oefening nodig dan wij ze konden bieden. Maar goed, de basis is gelegd, en de interesse gewekt. Dat laatste bleek wel toen drie dagen voor we weggingen de school eindelijk het al lang beloofde geld van de overheid kreeg: De hoofdaccountant heeft ons gevraagd hier in Accra nog een computer voor hem te kopen! Dat wil zeggen dat ze serieus willen gaan proberen de school administratie te automatiseren!

Vlak na het begin van het semester is er een nieuwe VSO-er in het ziekenhuis aan het werk gegaan als lab-assistent: Karolien Makkink. Toevallig is ze ook Nederlands, en het klikte meteen geweldig goed. Vanaf de eerste week aten we minstens een keer per week samen en zaten dan te ouwehoeren tot diep in de nacht. In ieder geval was het heel erg fijn om ook het laatste semester (nu Paul de PeaceCorps weg was) toch nog een "Obroni" te hebben om af en toe even lekker tegenaan te zeuren over de soms onbegrijpelijke Ghanezen.

Ook heeft de school zijn 41ste verjaardag gevierd. Behalve een hoop speeches en het uitdelen van prijzen aan de beste leerlingen, hadden wij ook een kleine tentoonstelling georganiseerd van allerlei experimentjes in de labs. De ouders kwamen in grote getale, en waren met name erg onder de indruk van het computerlab. We waren erg trots op onze studenten die na een minimum aan voorbereiding zeer interessant konden vertellen over allerlei experimenten, en alle vragen van ouders goed beantwoorden (of anders handig pareerden...). Dit keer bleef zelfs de stroom aan, zodat alles naar behoren werkte!

Het computerlab heeft nog een paar laatste "upgrades" gehad; we hebben in zes van de elf computers nu een soundcard gezet, zodat die nu ook geluid, stemmen en muziek kunnen produceren. Erg leuk voor het gebruik van sommige educatieve CD-roms. De internet-connectie is nog steeds niet gelukt, de telefoon lijnen in Asankrangwa zijn daar gewoon niet goed genoeg voor. Er gloort nog een klein beetje hoop, want de bank in de stad wil een satelietverbinding aanschaffen om daarmee via internet contact met hun hoofdkantoor te onderhouden. Als Asanco daar nou op mee zou kunnen liften... Maar goed, dat is niet meer aan ons... Tenslotte is er in onze laatste week nog iets geweldigs gebeurd voor het lab: De airconditioning is gerepareerd! Na een hele dag lesgeven was het altijd zo verschrikkelijk warm dat zelfs naar buiten stappen in de tropenzon een heerlijke verkoeling betekende. De airco is een beetje te klein, dus echt koud wordt het nog niet, maar de temperatuur is nu goed uit te houden, en dat is ook veel gezonder voor de computers!

VSO heeft twee opvolgers voor ons kunnen vinden. Twee jongens, Tony en Thomas zullen ons huis vanaf eind februari betrekken. Ze zijn Brits en Iers, dus geen landgenoten meer voor Karolien. Ze geven biologie en scheikunde, maar gelukkig zijn er op dit moment een aantal Ghanese leraren op de school die natuurkunde kunnen geven. Bovendien zijn ze uitgezocht op hun computer achtergrond, dus ze kunnen het werk aan het computerlab goed voortzetten. Als zij over twee jaar klaar zijn zal de school het verder zelf moeten kunnen... We hebben al een aantal e-mailtjes met ze uitgewisseld, en ze lijken erg enthousiast en hebben er veel zin in. Dat komt dus wel goed...

De laatste paar weken op school waren erg hectisch, met de nodige ups en downs. We wilden goede documentatie voor Tony en Thomas achterlaten, zodat ze niet alles weer opnieuw hoeven uit te zoeken. Dat is uiteindelijk een zestien pagina's tellend document geworden, dat we al naar ze toe gestuurd hebben. Daar hebben we dus veel tijd in gestoken, maar we zijn er zeer tevreden over. Verder moest natuurlijk het huis leeggeruimd worden. We hebben in die twee jaar tijd toch een hoop troep verzameld die echt niet in onze bagage-limiet op het vliegtuig mee kan! Veel dingen hebben we dus weggeven aan vrienden en collega's op school. Voor alle Science-leerlingen hebben we een lotto georganiseerd: Iedereen moest een nummer kiezen, en dan kregen ze van ons iets dat we kwijt moesten. De laatste week was het huis heel erg leeg, net zo'n kale bunker. Het echode zelfs! Dan wordt je toch behoorlijk met je neus op het feit dat je twee jaar van je leven achterlaat gedrukt. Best een beetje moeilijk mee gehad soms...

Het weekend van 15 december zijn we op en neer geweest naar Accra, voor een kleine reunie met alle VSO-ers die tegelijk met ons zijn aangekomen. Een aantal waren al weg, maar van de meesten hebben we nog afscheid kunnen nemen. Zondagavond moesten we weer op tijd terugzijn voor de Carols Night, de kerstviering op school. De Assembly Hall was prachtig versierd, met palmbladeren enzo, maar toch heel kerstsferig. Er zijn erg veel kerken in Asankrangwa, en een groot aantal had hun koor naar de Carols Night afgevaardigd om een "carol" ten beste te geven. Ons schoolkoor vonden we lekker toch het mooist! Tenslotte vroeg de hoofdmeester even het woord en hield een klein toespraakje om ons te bedanken voor de afgelopen twee jaar. We kregen allebei een pakket met een school T-shirt en een prachtig stuk traditionele kleding.

De laatste week waren er alleen nog examens. Dus tussen alle voorbereidingen voor het vertrek moesten we ook nog van alles nakijken. Donderdag waren de laatste examens, en 's middags was er de "closing assembly". De schoolpastoor had Erik gevraagd een soort afscheids praatje te houden. Even slikken, als je al die mensen voor het laatst voor je ziet... Daarna heeft de hele school nog voor ons gebeden, dus nu moeten we wel veilig thuis komen! Vrijdag en zaterdag waren dan echt de allerlaatste afscheids-dingen. Nog even de labs opgeruimd, de laatste dingen ingepakt... Zaterdagmiddag had de hoofdmeester ons uitgenodigd voor een heerlijke Fufu, en zaterdagavond zijn we met onze beste vrienden nog wat gaan drinken bij Isaak's bar. De sfeer was natuurlijk een beetje vreemd; iedereen was sip dat we weg moesten, maar toch hebben we gedronken en gedanst als op een waar feestje! Maar goed, Ghanezen weten zelfs van een begravenis nog een feest te maken...

Zondag vroeg in de ochtend zijn we met Karolien naar Accra vertrokken. Voor de laatste keer door "onze" Western Region gereden, afscheid genomen van de heuvels bedekt met regenwoud, de neushoornvogels, de bamboebossen... Maandag nog hard heen en weer gerend door Accra om een visum te regelen voor Burkina Faso, de computer voor de hoofdaccountant te kopen, en ons geld van VSO van de bank te halen. Vooral dat laatste had nog heel wat voeten in aarde, omdat overal enorme rijen stonden (de dag voor kerst) en alle ponden overal op waren. Uiteindelijk moesten we dus Cedis opnemen, en dat is bijna een kuub bankbiljetten... Maar goed, snel alles bij een wisselkantoor omgezet in een handigere munteenheid (dollars), zodat we geen apparte rugzak voor ons geld mee op reis hoeven.

Dinsdag was het eerste kerstdag. Samen met Karolien hebben we eerst heerlijk aan het zwembad gelegen, en daarna superdeluxe gegeten in het Golden Tulip Hotel. Er was een groot kerstbuffet, compleet met kerstman en Jazz-zangeres. Een zeer geslaagde avond. Helaas kon Mariska niet zo veel van al het lekkers eten, omdat ze een beetje diarree had... Zeer spijtig, maar ze heeft toch ook een hele leuke avond gehad.

Voor we naar Nederland terugkomen (19 januari 2002) willen we nog een paar weken reizen door andere landen in West Afrika. Het plan was om morgen (donderdag) naar Ouagadougou te vertrekken, de hoofdstad van Burkina. Maar omdat Erik inmiddels ook een beetje griepig is (allebei iets te veel stress de laatste twee weken??) wordt dat waarschijnlijk vrijdag. Daar blijven we dan ongeveer een week (vieren daar dus ook nieuwjaar) en reizen dan door naar Mali. Daar zullen we voornamelijk in het zuiden blijven, en steden als Djene, Segou (van dat boek!) en Timbouctou bezoeken. Misschien nog een dagtripje richting Sahara, meer in het noorden van Mali? Als we nog wat tijd over hebben willen we proberen om Cote d'Ivoire (Ivoorkust) nog voor een paar daagjes te bezoeken, maar 16 januari moeten we zowieso weer in Accra zijn. Op Mariska's verjaardag (17 januari) hebben we ons afsluitende intervieuw op het VSO kantoor met Ben, onze program officer. We vertrekken 18 januari rond middernacht, en komen dan de 19e in Nederland aan. Daar horen jullie vast snel weer van ons...

Rest ons nu nog jullie hele fijne tweede kerstdag en een zeer gezond, gelukkig en geslaagd 2002 toe te wensen!

Liefs, Erik en Mariska