Brieven uit Ghana - 28 Februari 2001

Wie zijn wij
Plaatsing
Brieven
Foto's

Brief van Erik

Asankrangwa, 28 februari 2001

Hallo allemaal,

Oei, oei, het is alweer veel te lang geleden dat jullie wat van ons gehoord hebben. Er is natuurlijk weer veel gebeurd. Ik zal proberen me te beperken tot de leukste en belangrijkste dingen, want anders duurt het nog te lang voor deze brief op het web kan.

Dit semester geven Maris en ik beide ongeveer 30 perioden les. Ik heb dezelfde klassen gehouden, die nu natuurlijk allemaal een jaartje hoger zitten, dat is dus klas 2 en 3 natuurkunde en het hele tweede jaar integrated sience. Mariska geeft de nieuwe eerstejaars biologie. Ook de tweede jaars krijgen biologie van haar en het hele derde jaar integrated science . Met name de derde jaars zijn op het moment niet zo gemotiveerd. Het examen is binnenkort , dus je zou zeggen dat ze nog even hard moeten werken tot het eind, maar helaas vinden ze zelf dat ze beter weten hoe het moet en dat de lessen maar tijdverspilling zijn. Bovendien zijn ze nu "seniors', dus kan niemand ze meer vertellen wat ze moeten doen. Met hun "coole" zonnebrillen op lopen ze eerstejaars af te snauwen en leraren te negeren. Gelukkig zijn de belangrijkste "prefect" van dit jaar wel heel goeie jongens en meiden en stukken beter dan het gespuis van vorig jaar. Ze hebben behoorlijk overwicht, ontwikkelen zelf initiatieven maar blijven verantwoording aan de leraren afleggen. Daar hebben we nou wat aan!

Overigens is het examen vermoedelijk twee maanden verschoven. Het zou in mei plaats hebben, aan het begin van het volgend semster, maar is verschoven naar juli-augustus, aan het eind van het semester. Ik schrijf "vermoedelijk" omdat er nog steeds geen officiële bevestiging is gekomen. Maar het is aangekondigd op de radio en eigenlijk gaat iedereen er al van uit. Terwijl bij jullie de sneeuw valt en weer smelt, zijn hier de eerste regenbuien sinds maanden gevallen. Fijn voor de boeren (hoewel de stormen heel wat plantain-bomen hebben geveld), fijn voor de waterproblemen in het dorp. Er stonden al lange rijen voor de paar pompen, omdat alle putten al lang geleden zijn opgedroogd. De twee forse regenbuien van zondag en maandag zullen dat niet meteen oplossen, maar er is goede hoop dat het snel goed komt. De echte regens beginnen pas over een week of drie, vier volgens de leraren. Eten wordt nog steeds duurder, deels door de nog steeds niet gestopte inflatie, deels door de droge periode. De prijs van plantain zal ook snel omhoog gaan, nu met al die omgevallen bomen.

De regen is niet goed voor de stroomvoorziening. De afgelopen paar weken zijn we al blij als we een paar uur stroom per dag hebben. Slapen zonder fan is een zweterige aangelegenheid en de koelkast stinkt af en toe behoorlijk. Als hij een dag heeft uitgestaan gaat het allemaal lekker broeien daarbinnen. Wat er mis is met het energiebedrijf weet niemand. De regenstormen maken het niet beter, maar eigenlijk is het al het hele semester knudde met de elektriciteit. Misschien dat het water bij de Akosombo-dam te laag staat door de droogte ?? Ook het water in onze leidingen stroomt al heel lang niet meer. Zal ook wel met de droogte te maken hebben, hoewel de school op zich weinig problemen heeft. De tank tegenover ons huis is altijd vol dus daar kunnen we gewoon water (laten) halen. Wel is dat water heel bruin de laatste tijd. Maar ook het drinkwater komt nog gewoon; er komen genoeg studenten te laat om in onze behoefte te voorzien, gnagna !

Vandaag is de midterm begonnen, dus weer een paar daagjes vrij. Het is werkelijk ongelooflijk hoe vaak er al donderdagen en vrijdagen zijn uitgevallen dit semster. En dat terwijl ik die dagen mijn meeste lessen geef. Met sommige klassen loop ik dan ook al behoorlijk achter, maar goed. Ik probeer af en toe wat extra lessen te organiseren, 's avonds of in het weekend, maar dat is ook niet alles.

Vanmiddag zouden de Afternoon-classes al uitvallen zodat iedereen zich kon voorbereiden op de eventuele thuisreis morgen. Maar om half elf kwam er ineens een briefje langs dat om elf uur alle klassen zouden stoppen, zodat de leerlingen konden oefenen met marcheren. Jawel, volgende week is de "Sixth of March" oftewel "independence day". En op deze "March day" moet iedereen natuurlijk "marchen"(oh, oh, oh, die leuke Ghanezen met hun woordspelingen toch). Het schijnt dat op 6 maart het politiecorps, het leger, de brandweer en alle scholen van Asankrangwa op het veld midden in het dorp een soort parade gaan opvoeren. Zal mij benieuwen, misschien zijn wij als leraren ook nog wel de klos.. Het repeteren vandaag was wel een grappige chaos. Overal groepjes mensen die door de prefects en andere derdejaars keurig in rijtjes werden opgesteld om daarna op tromgeroffel te laten langs marcheren. Maar natuurlijk liep er altijd wel iemand scheef of uit de maat en dan moest iedereen weer stoppen. Met name het omdraaien ("Tuuuuuurn Leeeeeeft!!!") leverde prachtige slapstick-scenes op met vier mensen van de 50 die rechtsom draaien enzo.

Heel misschien gaan we deze midterm nog even naar Tokoradi om weer wat luxe te proeven. Maar we hebben de laatste tijd al zoveel gereisd dat ik het niet erg zou vinden om ook weer eens een paar dagen thuis te zitten, nog genoeg achterstallig werk te doen en er liggen ook nog grote stapels boeken en en prachtige nieuwe hangmat... Waar zijn we dan allemaal geweest ? 26-28 januari was de Regional Meeting in El Mina. Heel gezellig en leuk om iedereen, andere VSO'ers in Ghana) weer even te spreken.

Het weekend daarna, 2 tm 4 februari, was de National Health meeting in Accra. Weer heel andere mensen gesproken (de vertegenwoordigers van de andere regio's) en een lang vergadering gehad ter voorbereiding op de conferentie. Uiteindelijk zijn wij het namelijk die de inhoud daarvan bepalen. Ook nog een hele dag kriskras door Accra gesjouwd op zoek naar computerspullen (en computers) voor ons computerlokaalproject. Het weekend daarna (9 en 10 februari) thuis geweest, maar toen waren hier de End-of Month Tests. Ik geloof dat ik al vaker over deze revisie-tests van het science-department heb verteld. Veel nakijk en surveilleer werk dus.

Het volgende weekend eerst ( op donderdag en vrijdag) de atletiek competitie en vrijdagmiddag vertrokken we naar Enchi om op de school daar Windows-95 te installeren. In Enchi zitten Matthew (VSO) en Brian (PeaceCorps) en ze waren wel geïnteresseerd in onze software. Een heel geslaagd weekend (hoewel ook twee van hun computers kaduuk zijn) We hebben daar ook nog een groepje goudmijn-geologen ontmoet die ons prompt uitnodigden om eens in hun "BushCamp" (met internet, sateliettelefoon, 26 televisiezenders en iedere week catering uit Accra) te komen barbecuën. Dat lijkt ons best een goed plan... Afgelopen weekend moest ik de terrein-werkzaamheden van de studenten controleren op de wekelijkse inspectie. Bovendien kwamen ineens Susan en Matthew (VSO'ers) langs, een erg aangename verrassing ! We hebben zaterdagavond tot half twee bij "Balaso" , Isaaks bar (Isaak is een ghanees die 21 jaar in Duitsland en Nederland heeft gewoond en getrouwd is met een Nederlandse vrouw, hij woont in een gewone ghanese compound en leeft daar met zijn familie, hij heeft onder andere geprobeerd een bouwbedrijf op te zetten en nu dus een bar (S. Min)), zitten drinken en spookverhalen verteld. Susan komt uit Oxford en daar barst het van de spoken, maar Isaak had een paar prachtige Ghanese tegenhangers. Zo schijnt hij zelf lang geleden met een hele groep vrienden eens een geest te hebben zien lopen. En het nieuwste verhaal, dat momenteel volgens Isaak, het gesprek van de dag is: Een vreemdeling (ik geloof het hulpje van een Juju-priester, welja) wordt na wat drank door een meisje verleidt. Hij neemt haar mee naar zijn kamer, ze hebben sex en dan vertrekt het meisje weer. De volgende dag gaat hij naar haar op zoek, vindt haar moeder, wijst haar aan op een foto en dan zegt de moeder: "dat kan niet, want zij is vijf jaar geleden gestorven aan Aids". Komisch detail is dat de man daarna lichtelijk in paniek bij het ziekenhuis heeft geïnformeerd of je ook Aids kan krijgen door sex te hebben met besmette geesten....

Mariska en ik zijn nu beide bezig in integrated science met het onderwerp "reproductie" . De leerlingen zitten op het puntje van hun stoel, want wij zullen misschien opener zijn dan Ghanese leraren. Zelfs Paul (PeaceCorps) lijkt wat moeite te hebben met het onderwerp. Maar goed, Amerika staat ook niet bekend om zijn openheid op dat gebied.. Ik heb gezegd dat de leerlingen alles mogen vragen, en dat heb ik geweten. Er doen hier de meest wazige geruchten de ronde. Sommige erg komisch, maar meestal schokkend en schrikbarend. Zo is er het hardnekkige gerucht dat je ziek kunt worden of zelfs doodgaan als je niet geregeld sex hebt; dat je geen sexueel overdraagbare aandoening kunt krijgen zolang je niet klaarkomt (als man); als favoriete geboortebeperkende methode geldt de "safe period" (de twee dagen per maand dat een vrouw niet vruchtbaar is), en anders kun je altijd nog een abortus laten doen. Tenslotte vinden veel jongens dat je eigen vrouw tot sex dwingen geen verkrachting is; ze is toch met je getrouwd ? Heel akelig allemaal, en ik vrees dat ik met mijn paar lessen niet alle dolende zieltjes veilig thuis kan brengen..., maar goed, alle beetjes helpen.

Het computerlokaal is ook nog steeds niet af. Iedere week gebeurt er wel wat, maar het gaat allemaal erg langzaam. We hebben nu besloten om maar snel de computers er heen te verplaatsen, hoewel we wel heel graag eerst de airconditioning in het lokaal willen hebben. Maar de man die dat zou komen doen laat al weken op zich wachten. De gordijnen en vloerbedekking die gekocht waren bleken te klein; en ons is toegezegd dat ze nieuwe gaan kopen en deze keer misschien zelfs eerst meten hoeveel er nodig is ! Echt innovatief..

Paul (peaceCorps) is wel al begonnen met computerlessen aan alle leerlingen. De lessen zijn noodgedwongen nog puur theoretisch en Paul wordt doodziek van twaalf keer per week exact dezelfde les afdraaien. Zodra de computers in het lokaal staan willen Maris en ik beginnen met lessen aan de leraren. We hebben het in de staffmeeting aangekondigd en tot onze verbazing stemde iedereen meteen in met de 20.000 cedies die we voor de cursus vroegen. Een aantal leraren vond zelfs dat de prijs omhoog moest.

Wel dat was het weer voor eventjes.
Volgende keer meer belevenissen uit Ghana.

Gegroet,
Mariska en Erik

Met dank aan Simon Min voor het intypen van deze brief