Brieven uit Ghana - 5 juni 2000

Wie zijn wij
Plaatsing
Brieven
Foto's

Brief van Erik

Asankrangwa, 5 juni 2000

Hallo,

Onze briefschrijffrequentie ligt wel wat laag de laatste tijd. dat heeft en aantal oorzaken: allereerst zijn we natuurlijk veel op reis geweest. Eerst onze project visit naar het Noorden, en het afgelopen weekend onze tweede regionale meeting in Takoradi. ten tweede is het behoorlijk druk op school de laatste weken. Het kleine beetje dat ik aan lesplanningen had voorgewerkt is opgeslokt door de reisperioden (waarin geen nieuwe planningen te maken zijn), dus het is nu vaak 's avonds nog snel de aantekeningen voor de volgende dag schrijven. Gelukkig heb ik wel al een ruwe planning voor het hele semester gemaakt, dus ik weet tenminste waar ik naar toe moet werken. Ten derde kwamen daar nog allerlei extra taken en taakjes bij: ik was vorige week "Master on Duty", terwijl we weg waren dit weekend is er een "End of Month-test" afgenomen aan alle elective Science leerlingen, die Maris en ik eerst moesten schrijven en nu moeten nakijken. Last but not least is de post momenteel bijzonder beroerd, wat wil zeggen dat we al bijna een maand geen brieven uit Nederland hebben ontvangen.

Hoewel er nog een forse stapel onbeantwoorde brieven ligt worden we niet echt gestimuleerd om ook weer eens in de pen te klimmen. Maar nu dus eindelijk weer wel (dwz schrijven, nog steeds weinig post). En nu lig ik ook nog met griep in bed. De oorzaak is niet moeilijk te vinden en hoeft dus gelukkig niet in angstwekkende tropische parasieten gezocht te worden. Tel de bovenbeschreven afgelopen periode op bij mijn bekende (van mijn vader geërfde) " negeer-je-lichaam-en-werk-tot-twaalf-uur-'s nachts-door" werkhouding, bedenk even dat we vorig weekend op een meeting zatenen het weekend daarvoor een gast uit Sefwi Wianso (jawel, Susan) over de vloer hadden en, normale, europeese stress en gebrek aan nachtrust blijken de overduidelijke boosdoeners. Dus veel slapen, gezond eten en roepen dat iedereen de boom in kan met de resultaten van hun "End of Month test", lijken de aangewezen medicijnen (natuurlijk aangevuld met de van mijn moeder geleerde Grog).

We hebben afgelopen weeekend met de "nieuwtjes" ( Susan, Maris, Donald en ik) ons viermaandelijks jubileum gevierd. Vier maanden al! gaat wel snel hoor.. We ontvangen sinds enige tijd de NRC. Het ging in het begin vrij goed. de krant doet er negen dagen over (=zeven werkdagen) om hier op het postkantoor te belanden, maar de Postmaster zoekt de post altijd 's avonds uit, zodat wij hem vrijdags altijd kunnen ophalen. De gemiddelde zendtijd van brieven uit Nederland in ogenschouwnemend in het geheel geen slechte prestatie van de NRC. Het is heerlijk om weer ens wat kneuterig Hollands nieuws te lezen, i.p.v. kneuterig Ghanees nieuws. Maar de laaste twee edities ( incl. de editie vlak na de vuurwerkramp) zijn nog nog niet aangekomen. Dus zelfs de NRC is niet immuun voor de post-ellende uit Nederland. Nu ben ik moe, en om mijn griep eronder te krijgen ga ik maffen.

Asankrangwa 7 juni 2000

Ben ik weer. Het is nu woensdagochtend en mijn eerste les vandaag is pas om kwart over twaalf. Het is nu acht uur, dus ik heb nog wel even tijd om wat te schrijven. Ik voel me alweer een stuk beter, nog niet helemaal top, maar nog twee avondjes vroeg naar bed, misschien straks of vanmiddag nog wat slapen en ik ben weer de oude. Eigenwijs als ik ben heb ik geen dag vrij genomen om echt goed uit te zieken, maar gister en vandaag geef ik maar drie perioden les en omdat we naast school wonen is dat prima te dioen. ook de tests heb ik stukje bij beetje nagekeken en zo zelfs nog voor de deadline de resultaten ingeleverd. die resultaten waren wel deprimerend.. 36 mensen hebben de test voor natuurkunde gemaakt en ongeveer 10 hadden een voldoende. En een voldoende is hier alles boven de 35 %, dus vergelijkbaar met een 3,5 in Nederland. Geef ik slecht les ?? Maar de tweede en derde klas, die van de vorige VSO-er les hebben gehad scoorden al even slecht. Ik weet het niet....

Maar goed, er waren ook leuke dingen. Zo wist een tweede klasser bij een vraag over een pin-hole camera te vertellen dat dit apparaat al in de oudheid door de arabieren was uitgevonden om zonsverduisteringen te bekijken. Kijk, zo leer ik ook nog wat.

Okee, nu ga ik eerst de post halen. Volgens normaal gezond verstand zou er een hele stapel voor ons moeten zijn, want de Postmaster was vrijdag op reis, dus vandaag is er post van donderdag en dinsdag. Maar de bittere ervaring heeft me wat sceptisch gemaakt.

Asankrangwa 8 juni 2000

Heerlijk in de heiige ochtendkoelte van een kopje koffie op de veranda zitten genieten. een beetje zitten kijken naar de studenten die, hoewel de lessen al begonnen zijn, nog steeds in een gestage stroom binnen komen lopen. groepjes jongens in wit en kaki, groepjes meisjes in blauw. Af en teo zwaai ik even met mijn arm als iemand mij groet of als ik een leerlinguit één van mijn eigen klassen herken. Terwijl ik zo een beetje voor me uit zit te mijmeren denk ik an de zomerochtenden op Uilenstede, dat ik vroeg opstond, vol goede voornemens om een dag hard te gaan leren. Dan zette ik ook altijd een kop koffie en ging in de ochtendkoelte op het balkon zitten. Gek dat de sfeer dan zo op dit moment hier leek. Hetzelfde soort licht dat gefilterd en wat grauwig door de dauwige nevel valt, geluiden van vogels die een warme zonnige dag voorspellen. Hetzelfde gevoel van een ontwakende wereld, gedempte geluiden nog, vooral veel stilte. en dat terwijl half acht hier helemaal niet zo vroeg is. Op maandag en vrijdag sta ik om deze tijd al voor de klas met en "Morning Devotion" achter de kiezen. Ik ben met mijn 24 jaar op toch al heel wat plaatsen in de wereld geweest, maar ik lijk me altijd het meest te verbazen over dingen die hetzelfde zijn. deze ochtend sfeer schijnt overal te bestaan, of je nou uitkijkt over de flats van Uilenstede, het gazon van een dorpsschool in Afrika, de straten van Londen, een studentenhuis in Indonesië of de architectonische daken van Tokio. Altijd nevel, altijd stilte, altijd een gevoel vanontwaken. Maar goed, in Japan verbaasde ik me er ook overdat daar hetzelfde gras groeide als in Nedreland. Als ik ooit op een andere planeet zouzijn zou ik me er misschien over verbazen dat de natuurwetten hetzelfde zijn: "Wonderlijk dat een steen hier ook naar beneden valt.."

Okee, tot zover mijn ochtendmijmeringen. Gister inderdaad geen post. Alleen een kaart uit München (zit een vriendin van Maris, alle post van buiten Nedrland schijnt prima aan te komen) en het NRC van 16 mei, dus eindelijk gelezenwat er nou precies bij die explosie in Enschede is gebeurd en de verschrikkelijke foto's gezien.

Verder is het nu acht uur 's ochtends en moet ik om half tien m'n natuurkundeklasje wat gaan vertellen over meten. Daar moet ik nog wat voor voorbereiden dus ik ga stoppen en later verder schrijven.

Later is allang begonnen. Het is nu negen uur 's avonds. Paul was hier net. Nog wat gepraat over de frustraties van lessen die uitvallen zonder waarschuwing, de achtergebleven ontwikkeling van de Western Region, de beroerde wegen die daar een belangrijke rol in spelen, waar je de beste Fufu in Asankrangwa kunt krijgen ( antwoord: op zondag bij Alfred en Paul thuis), de beste resultataen van de laatste test en het recept voor Jollof rijst. Krtom alle belangrijke dingen in Ghana.

Ik las dat Toon Hermans is overleden in het NRC. Tegelijk (bijna) is ook Prof Casimir overleden, een groot nedrlands natuurkundige. In één keer de peetvaders van mijn twee grote passies weg..Tsk..

Gister is de onderminister van Onderwijs hier op school langs geweest. Natuurlijk een prima reden om weer wat klassen af te gelasten. Gelukkig kwam hij als een echte Ghanees om half twee in plaats van de geplande half tien, zodat alleen de extra lessen uitvielen. Vervolgens wat speeches aangehoord. De onderminister klinkt als een gedreven man met goeie ideeën. Nou de uitvoering nog. Tenslotte werden hem als kado (omkoopsom?) twee rammen en zes trossen plantain aangeboden. De rammen werden blatend en tegenstribbelend binnengebrachten aan vier poten opgetiold om aan het publiek te toen. Geweldig, dan voel je je echt in Afrika.

Al met al een wat saaie bijeenkomst, maar wel eens goed om te horen dat het aan goede ideeën over onderwijs tenminste niet ontbreekt.

De week daarvoor hebben we de eerste Science Meeting gehad met alle betrokkenen bij het Science department. was een nuttig gebeuren. Er wordt o.a. binnekort in Takoradi een Science manifestatie voor meisjes gehouden, waar onze school vijf van de zeven meisjes met Science als pakket heen kan/wil sturen. Maris gaat dat nu (samen met Ackom, de lab-assistant) een beetje coördineren en inventariseren wat voor projecten de dames graag zouden doen. Verder was het belangrijkste onderwerp: De computers. Paul heeft een modemgekregen en kan misschien zelfs gratis internettoegang krijgen. Mr. Chickata (het hoofd van het Science-department) is het grotendeels eens met onze plannen om een computerlokaaltje op te zetten i.p.v. de PC's in de labs te laten staan. Ook van de reparatie wordt serieus werk gemaakt. Om dat mogelijk te maken gaan wij morgenmiddag de problemen nog wat verder analyseren, proberen verschillende onderdelen met elkaar te verwisselen enz. Dus wie weet komt hier ooit nog een echte cyber-hype op school. Leerlingen vragen al regelmatig of ik ze geen computerles kan geven, maar zolang we nog maar anderhalve werkende compure hebben schiet dat natuurlijk niet op. Bedtijd. Morgen het laatste stukje.

Asankrangwa 9 juni 2000

Vrijdagochtend nu. Maris is net vertrokken om haar lessen te geven, ik heb al morning devotion en twee perioden integrated science achter de rug. Ikheb nog heel wat te vertellen (o.a. over onze project-visit naar het Noorden, maar ik ga nu niet verder mer. Brief dichtpakken, naar het postkantoor lopen om hem te versturen (en natuurlijk nieuwe post op te halen) en daarna meteen aan de volgende beginnen, ik heb tenslotte nog wel wat in te halen.

Groeten, Erik

Met dank aan Simon Min voor het intypen van deze brief.